"In mijn hoofd is het chaos"

Dat was zijn eerste zin.

Alles liep door elkaar.

Werk. Privé. Verwachtingen. Twijfels.

Het voelde groot. Zwaar. Onoverzichtelijk.

Alsof zijn leven niet meer klopte.

We deden niets ingewikkelds.

We gingen zitten. We vertraagden.

We haalden het uit zijn hoofd en legden het voor ons neer.

Wat zichtbaar werd?

Het was geen chaos.

Het waren een paar thema’s die aandacht vroegen.

Na anderhalf uur liep hij naar buiten.

Met ruimte. Overzicht.

En vertrouwen dat het te behappen was.

Precies daarvoor komen mensen.

Om weer helder te zien wat er écht speelt.

Herken je dat gevoel?

Misschien is één gesprek al genoeg om weer lucht te krijgen.